Ik denk dat iedereen zich hierin wel zal herkennen.

Joh. 12:27 Nu is Mijn ziel ontroerd; en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit deze ure! Maar hierom ben Ik in deze ure gekomen

Deze verzen laten zien wat er bij ons van binnen gebeurt bij angst : De geest wordt overstelpt en de ziel ontsteld (in beroering gebracht [=ontroerd]). Angst is een emotie die op zich niet verkeerd is, maar normaal. Het is een signaal en hoe reageren wij hierop? Wij kunnen voor alles en nog wat bang zijn: Voor oorlog, terrorisme, natuurrampen, voor God, voor straf ivm de wet (Rom. 8:15) vliegangst, honden, en ook voor mensen!

De siddering des mensen legt een strik; maar die op den HEERE vertrouwt, zal in een hoog vertrek gesteld worden.

Dat wil zeggen:  hun ten val zal brengen. Ze staan dan bloot aan velerlei verzoekingen die ze niet gedaan zouden hebben als ze niet angstig geweest waren. Uit  mensenvrees  heeft Abraham heeft  zijn vrouw verloochend (Gen. 20:1-13) en heeft Petrus onze Here verloochend. Uit angst doet men dus verkeerde dingen. Maar de angst voor iets is niet altijd gegrond, want meestal gebeuren de dingen niet waarvoor men vreest. Het heeft dus met ons denken te maken.
Welnu als wij de oorzaak van de angst wegnemen, dan is de vrees dus ook weg. De allergrootste angst, nl. de DOOD, daar is de oorzaak voor ons gelukkig weggenomen:

Heb. 2:15 En verlossen zou al degenen, die met vreze des doods, door al [hun] leven, der dienstbaarheid onderworpen waren.

Angst en bezorgdheid maakt ons neerslachtig en neemt de blijdschap weg. De Bijbel zegt dat het onze ziel nederbuigt :

 Spr. 12:25 Bekommernis in het hart des mensen buigt het neder; maar een goed woord verblijdt het

en onrustig maakt :

 Ps. 42:6,12 Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en zijt onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven voor de verlossingen Zijns aangezichts

en dat is het tegenovergestelde van vrede in blijdschap. En dat is nou precies wat wij door het geloof in het genade evangelie krijgen:

Rom. 15:13 De God nu der hoop vervulle ulieden met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat gij overvloedig moogt zijn in de hoop, door de kracht des Heiligen Geestes..

Dus ons denken bepaalt hoe wij ons voelen!  en omdat ons hart de bron van onze gevoelens is waardoor wij dus rust of onrust, blijdschap of droefheid cq neerslachtigheid voelen. Daarom moeten wij ons hart bewaken boven alles want daaruit komen al ons handelen in ons leven vandaan :

Spr. 4:23 Behoed uw hart boven al wat te bewaren is, want daaruit zijn de uitgangen des levens.

Dat deed David toen hij Goliath tegemoet ging, want het was niet voor niets dat niemand tegen Goliath durfde te strijden.

Spr. 12:25 Bekommernis in het hart des mensen buigt het neder; maar een goed woord verblijdt het.

Dit vers bevestigt Spr. 3:5 : Vertrouw op den HEERE met uw ganse hart, en steun op uw verstand niet

en is de oplossing om uit die gevoelens te komen cq te blijven, namelijk door: "een goed woord verblijdt het". 

En dan bedoelt hij hier niet dat je moet gaan genieten van de natuur en al dat soort dingen. In deze wereld gaat men naar de psychologen en gaat men juist in ons hart graven en dan komt men toch meestal niet veel goeds tegen. Ja, wat kan je van een zondig, arglistig hart verwachten?  Wat is een goed woord? Voor een ongelovige is dat in deze tijd dat je jezelf moet accepteren en van jezelf moet houden, je een goed zelfbeeld van jezelf moet hebben!

Maar iemand die weet dat God bestaat, zie  Rom. 1:20 :

Want Zijn onzienlijke dingen worden, van de schepping der wereld aan, uit de schepselen verstaan en doorzien, beide Zijn eeuwige kracht en Goddelijkheid, opdat zij niet te verontschuldigen zouden zijn

en  een geweten heeft dat hem elke dag steeds meer schuldig verklaart en weet dat hij eenmaal voor God zal verschijnen om veroordeeld te worden, zie :

Rom. 1:32  :Dewelken, daar zij het recht Gods weten, [namelijk], dat degenen, die zulke dingen doen, des doods waardig zijn) niet alleen dezelve doen, maar ook mede een welgevallen hebben in degenen, die ze doen ;

Rom. 2:5-6 Maar naar uw hardigheid, en onbekeerlijk hart, vergadert gij uzelven toorn als een schat, in den dag des toorns, en der openbaring van het rechtvaardig oordeel Gods. 6  Welke een iegelijk vergelden zal naar zijn werken;

Rom. 2: 14-16 Want wanneer de heidenen, die de wet niet hebben, van nature de dingen doen, die der wet zijn, deze, de wet niet hebbende, zijn zichzelven een wet; 15  Als die betonen het werk der wet geschreven in hun harten, hun geweten medegetuigende, en de gedachten onder elkander hen beschuldigende, of ook ontschuldigende). 16  In den dag wanneer God de verborgene dingen der mensen zal oordelen door Jezus Christus, naar mijn Evangelie

deze mens zal nooit een goed gevoel over zichzelf krijgen! Schuld heeft nog nooit iemand blij gemaakt! Daar wil je juist vanaf! Nee, een goed gevoel krijg je pas als je weet dat God je 100% heeft geaccepteerd in wie je bent! Verlost van alle schuld dat maakt de mens blij en geeft rust en vrede. In Christus heb ik mijn herkenning en identificatie. Dát is het blijde woord!

Psalm 116:7-8  7 Mijn ziel! keer weder tot uw rust, want de HEERE heeft aan u welgedaan 8 Want Gij, HEERE! hebt mijn ziel gered van den dood, mijn ogen van tranen, mijn voet van aanstoot.

Hier zie je dat je ziel weer terugkeert in de rust omdat de HEERE hem welgedaan heeft, zijn ziel is door Hem gered van de dood! Kijk dat is het beste nieuws voor de mens. Als onze gedachten  door de dingen om ons heen ons heen en weer slingeren (vermenigvuldigd worden) en onze ziel nederbuigen dan heeft onze ziel vertroosting nodig  want daardoor zal de ziel verkwikt worden, zie:

Psalm 94: 19 Als mijn gedachten binnen in mij vermenigvuldigd werden, hebben Uw vertroostingen mijn ziel verkwikt),

en dan krijgt u dat  gelukzalige gevoel, namelijk vrede en rust. En dat is het resultaat van de tuchtiging en de leer uit Gods wet wat wij daarvoor in vers 12 lezen:

 12 Welgelukzalig is de man, o HEERE! dien Gij tuchtigt, en dien Gij leert uit Uw wet,

 Wij spreken hier over het principe dat als je je door God laat onderwijzen dat je dan een gelukkig mens zal zijn en dat dát de vertroostingen zijn die je ziel verkwikken In het Oude Testament was dat onder de wet, want daarin stond wat ze wel en niet mochten doen, eten en niet eten, geboden en verboden en de sancties bij niet gehoorzamen van de wet. Plus de offers om vergeving te krijgen.
Een gelovige die liet zich hierdoor leiden en kreeg dan ook eeuwig leven.Hoe anders in deze Bedeling der genade na het kruis. Wij worden juist niet getuchtigd en geleerd uit de wet, maar door de brieven van de apostel Paulus. De wet veroordeelt ons alleen maar om te laten zien dat wij een verlosser nodig hebben (Zie Rom. 3:19-20; Gal. 1:7-10; 3:10-13)
In deze wereld hebben we te maken met diverse dingen die ons zorgen baren en angstig kunnen maken. Men kan letterlijk vijanden hebben omdat je in de Here Jezus gelooft  en God heeft ons niet beloofd dat Hij deze omstandigheden zal tegenhouden.

Nee, zie Ps. 55-19  Hij heeft mijn ziel in vrede verlost van den strijd tegen mij; want met menigte zijn zij tegen mij geweest.

Ziet u, de verlossing zit in onze ziel. Daar geeft Hij dan rust voor onze ziel ondanks die menigte die tegen hem is. Die omstandigheden blijven, echter in die omstandigheden geeft Hij ZIJN vrede :

Matt. 11:28-29 28  Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven. 29  Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij, dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen

Joh. 14:27 Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet gelijkerwijs de wereld [hem] geeft, geef Ik [hem] u. Uw hart worde niet ontroerd en zij niet versaagd,

En die vrede  is niet hetzelfde als onze vrede, want die hangt af van onze omstandigheden.

Maar kunnen gelovigen dan beangst/bezorgd zijn?

Het antwoord is JA. Een paar voorbeelden in de Bijbel : David die zeer bevreesd in zijn hart was (1 Sam. 21:12-13); Mozes die de woestijn in vluchtte(Ex. 2:14-15); Paulus onze apostel in vijandige omstandigheden (Han. 18:9; 1 Kor. 2:3; 2 Kor. 1:8-9)
En ....ook onze Here Jezus! In de hof van Getsemane had Hij het heel zwaar vanwege hetgeen dat komen zou. Dat was geen zorg die ongegrond was, want daarvoor was Hij naar deze wereld gekomen.

Mark. 14:33-34 En Hij nam met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en begon verbaasd en zeer beangst te worden; 34  En zeide tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier, en waakt.

Hier zien wij dat Hij zeer beangst was en Zijn ziel bedroefd tot de dood toe was, dat wil zeggen doodsbang. In Lukas 22:44 zien wij deze doodsstrijd dat Hij zelfs bloed zweette. Dus hoe zou Hij Zich gevoeld hebben toen? En gaf Hij toe aan Zijn gevoelens? Nee, Hij had ze wel, maar Hij ging met Zijn gedachten naar Zijn verantwoordelijkheid Die Hij op Zich had genomen, namelijk de wil van de Vader uit te voeren. Hier zien wij de strijd tussen de geest (het verstand) en de ziel (de gevoelens).  Hij wil de wil van de Vader doen, maar Zijn emoties overweldigen Hem. De oplossing was Zijn hart uitstorten naar de Vader en zoeken naar het Woord dat in Hem is om de kracht en de bevestiging en de rust te vinden.
En dat zien wij ook gebeuren, want Christus bad drie maal en toen de Vader niet antwoordde, want Zijn wil was bekend, kreeg hij de rust nadat Hij het aan de Vader door bidden en smeken bekend had gemaakt en Zich neerlegde aan wat de Vaders wil was en dan zie je dat het Woord in Christus Hem de rust en kracht geeft. Zo ook precies werkt dat bij ons.mEn dus kan Hij nu zeggen in Mark. 14:41 "het is genoeg" en gaat de soldaten tegemoet en heeft volledige controle over zichzelf.
Heb. 5:17 zegt daarover dat in die sterke roeping en tranen Hij verhoord werd uit de vreze.

En zo heeft ook Paulus dat ondervonden in 2 Kor. 12:1-10 toen hij 3 keer bad om wegneming vd verdrukking en God tegen hem zei dat Zijn genade genoeg was voor Paulus. Nee, we moeten niet sterk willen zijn en het zelf willen doen. Zwak zijn is een vereiste en een hele goed eigenschap voor de gelovige! Dan kan Hij Zijn werk in ons doen. Niet buiten in de omstandigheden, maar in mij. En Paulus kon toen ook zeggen dat hij juist de voordelen zag als hij in verdrukkingen zat!
Dus iedereen heeft die emoties. De oplossing is in die zware strijd het aan God bekend te maken door bidden en smeken. 1 Sam 1:15 noemt dat "je ziel uitgieten voor de Here" want Anna's "ziel was bitterlijk bedroefd en weende zeer". Bij haar werd het gebed verhoord en toen ontvang ze de vrede en rust. Wij gaan zo zien dat dat bij ons juist de vrede en rust krijgen door bidden en smeken zonder dat de omstandigheden veranderen.

En Christus bad "Abba Vader" in die zware omstandigheden (Mark.14:36) en Paulus zegt dat in zijn brieven ook 2 keer, omdat dat namelijk een uitdrukking is van iemand die het zoonsschap uitoefent.

De kern gedachte van een volwassen zoon is dat hij vrijwillig de dingen voor zijn vader doet die hij als kind verplicht was te doen.

Zie in dit verband Gal. 4:1-7: 1 Doch ik zeg, zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; 2  Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld. 3  Alzo wij ook, toen wij kinderen waren, zo waren wij dienstbaar gemaakt onder de eerste beginselen der wereld. 4  Maar wanneer de volheid des tijds gekomen is, heeft God Zijn Zoon uitgezonden, geworden uit een vrouw, geworden onder de wet; 5  Opdat Hij degenen, die onder de wet waren, verlossen zou, en opdat wij de aanneming tot kinderen verkrijgen zouden.6  En overmits gij kinderen zijt, zo heeft God den Geest Zijns Zoons uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader! 7  Zo dan, gij zijt niet meer een dienstknecht, maar een zoon; en indien gij een zoon zijt, zo zijt gij ook een erfgenaam van God door Christus.

In Rom 8:15 zegt Paulus dat wij die Geest hebben ontvangen, nl. van het zoonsschap, waardoor wij niet meer hoeven te vrezen! :
15 Want gij hebt niet ontvangen den Geest der dienstbaarheid wederom tot vreze; maar gij hebt ontvangen den Geest der aanneming tot kinderen, door Welken wij roepen: Abba, Vader!

Wij zijn vrij onder genade en niet meer in slavernij onder vrees van straf. Dus de situatie accepteren zoals hij is,  de wil van onze Vader zoeken in Zijn Woord en die ook doen is de oplossing en dat is het goede woord voor ons wat ons hart verblijdt en rust geeft.

6  Weest in geen ding bezorgd; maar laat uw begeerten in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God;7  En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw zinnen bewaren in Christus Jezus.

Inderdaad, steun niet op uw eigen verstand, maar vertrouw op de Here met je ganse hart zegt Spr. 3:5 en dat zien wij hier in praktijk! En  deze vrede gaat dat verstand van ons te boven. Ook zien wij Spr. 4:23 in werking waar staat dat wij ons hart moeten behoeden boven alles wat te bewaren is. Door ons bidden en smeken en het bekend te maken aan de Here bewaart Hij ons hart en onze zin. Dus zo behoeden wij ons hart. Dat wil zeggen : Dan doet Hij het in ons. Dus wij behoeden ons hart door Hem ons hart te laten bewaren door Zijn vrede.En dan in geloof gaan doen wat wij van de apostel Paulus geleerd hebben. Dan zal Zijn vrede met ons zijn.

8  Voorts, broeders, al wat waarachtig is, al wat eerlijk is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat liefelijk is, al wat wel luidt, zo er enige deugd is, en zo er enige lof is, bedenkt datzelve; 9  Hetgeen gij ook geleerd, en ontvangen, en gehoord, en in mij gezien hebt, doet dat; en de God des vredes zal met u zijn. (Fil. 4:6-9)

Hoe ken ik Zijn wil voor mij? Luister naar Paulus en volg hem. Efeze 1:10; 1 Tim. 2:4; 1 Kor. 11:1; 2 Kor. 13:3. Het gaat dus om geloof in de gezonde leer + bidden en smeken + het doen! En zo deed Paulus het ook!   

Dus God helpt mij niet uit de situatie die mij bevreesd maakt?

 Zeker wel, maar misschien niet zoals u dat graag zou willen. Niét uit de omstandigheden, maar IN de omstandigheden! 1 Kor. 10:13 zegt dat Hij ons een uitweg zal geven zodat wij het kunnen dragen. Zijn Woord zal ons helpen en sterken zodat wij niet door ons hart overstelpt met zorg zullen worden, maar controle over onszelf behouden, net zoals Christus in de hof van Getsemane.

Dus hoe ga ik om met angst en bezorgdheid?

Zoals wij al zagen is dat dat wij Zijn wil kennen en doen. En aangezien wij Zijn zonen zijn die Hij tevoren verordineerd heeft tot aanneming tot kinderen (Ef.1:5) moeten wij ons ook als zonen gedragen zoals Christus in de hof. Alles bij Hem bekend maken en de rust in ons hart ontvangen en dan zal rust, liefde, kracht, gematigdheid ons deel zijn. En dat is wat Paulus aan Timotheus ook zegt in 2 Tim. 1:7 :

"Want God heeft ons niet gegeven een geest der vreesachtigheid, maar der kracht, en der liefde, en der gematigdheid".

 Kracht................Niet uitwendig, maar inwendig door Zijn Geest. Ef. 3:16

Liefde....................Liefde drijft vrees uit. 1 Joh. 4:8-9; 2 Kor. 5:14

Gematigdheid.....Gezond verstand, zelfbeheersing door Zijn vrede in mijn hart

Kol.3:15 En de vrede Gods heerse in uw harten, tot welken gij ook geroepen zijt in een lichaam; en weest dankbaar.

En Zijn vrede moet in mijn hart heersen, niet de onrust, droefheid, gevoel, neerslachtigheid. Zijn vrede in mijn hart is een vrucht van de Geest (Gal.5:22). En dat alles begint als u weet dat u niet onder de wet bent maar onder genade (Rom.6:14).
Resultaat is dan dat niet de zonde met de onrust, schuldgevoelens en droefheid daarbij niet meer heerst in ons leven. Te weten dat wij volmaakt in Christus zijn, verzoend zijn met Hem, gerechtvaardigd, al onze zonden vergeven, gezegend met alle zegeningen in de hemel en dat Hij altijd voor ons is en niet tegen ons dan zijn dat de goede woorden die ons hart blij en vrolijk maken in plaats van ons zorgen te maken.

Blijf lezen in het Woord en blijf het overdenken. Ten eerste wordt u dan vervuld met Zijn Woord en denkt u de dingen die boven zijn en niet op aarde en dan heeft u ook geen tijd om aan al die andere negatieve dingen te denken. Ja, dan zullen wij vrede en blijdschap hebben in het geloven, hoop hebben en door de Geest bekrachtigd zijnde:

Rom.15:13 De God nu der hoop vervulle ulieden met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat gij overvloedig moogt zijn in de hoop, door de kracht des Heiligen Geestes.

Bent u bezorgd, beangstigd door van alles in en om uw leven heen?
Zoek u troost waar God zegt dat u het moet halen:

 3 Geloofd zij de God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, de Vader der barmhartigheden, en de God aller vertroosting; 4  Die ons vertroost in al onze verdrukking, opdat wij zouden kunnen vertroosten degenen, die in allerlei verdrukking zijn, door de vertroosting, met welke wij zelven van God vertroost worden.5  Want gelijk het lijden van Christus overvloedig is in ons, alzo is ook door Christus onze vertroosting overvloedig. 6 Doch hetzij dat wij verdrukt worden, het is tot uw vertroosting en zaligheid, die gewrocht wordt in de lijdzaamheid van hetzelfde lijden, hetwelk wij ook lijden; hetzij dat wij vertroost worden, het is tot uw vertroosting en zaligheid; 7 En onze hoop van u is vast, als die weten, dat, gelijk gij gemeenschap hebt aan het lijden, gij ook alzo gemeenschap hebt aan de vertroosting. ( 2 Kor. 1:3-7)

Vers 4 zegt dat Hj ons vertroost in al onze verdrukking en dat is precies wat Ps. 94:19 zegt, namelijk dat Zijn vertroostingen de ziel verkwikt hadden. Maar let op! Wat zijn voor ons de vertroostingen die onze ziel verkwikken. Wel, zoals onze apostel in deze verzen zegt : door wat hij meegemaakt heeft en vertroost is door de Here.  Wij kunnen hierdoor vertroost worden omdat Paulus ons voorbeeld is ( 1 Tim. 1:16) en wij hem horen te volgen (1 Kor. 11:1). Paulus leed en zat ook gevangen hieromdoor de verkondiging van Christus naar de openbaring der verborgenheid (Ef.6:20, 2 Tim. 2:7-9). En toch kon hij blij in zijn hart zijn door het geweldige evangelie wat hij verkondigde:

Kol. 1:42-29 24  Die mij nu verblijde in mijn lijden voor u, en vervulle in mijn vlees de overblijfselen van de verdrukkingen van Christus, voor Zijn lichaam, hetwelk is de Gemeente;
25  Welker dienaar ik geworden ben, naar de bedeling van God, die mij gegeven is aan u, om te vervullen het Woord Gods;
26  Namelijk de verborgenheid, die verborgen is geweest van alle eeuwen en van alle geslachten, maar nu geopenbaard is aan Zijn heiligen;
27  Aan wie God heeft willen bekend maken, welke zij de rijkdom der heerlijkheid dezer verborgenheid onder de heidenen, welke is Christus onder u, de Hoop der heerlijkheid;
28  Denwelken wij verkondigen, vermanende een iegelijk mens, en lerende een iegelijk mens in alle wijsheid, opdat wij zouden een iegelijk mens volmaakt stellen in Christus Jezus;
29  Waartoe ik ook arbeide, strijdende naar Zijn werking, die in mij werkt met kracht.

 Kol. 2:1-3  1 Want ik wil, dat gij weet, hoe groten strijd ik voor u heb, en voor degenen, die te Laodicéa zijn, en zo velen als er mijn aangezicht in het vlees niet hebben gezien;
2  Opdat hun harten vertroost mogen worden, en zij samengevoegd zijn in de liefde, en dat tot allen rijkdom der volle verzekerdheid des verstands, tot kennis der verborgenheid van God en den Vader, en van Christus;
3  In Denwelken al de schatten der wijsheid en der kennis verborgen zijn.

U ziet als wij naar hem luisteren en hem volgen zullen onze harten vertroost worden. Daarom heeft hij het ook opgeschreven. Wij hebben dan herkenning omdat wij hetzelfde meemaken omdat wij ook de vervolging hebben vanwege de verkondiging van het zelfde evangelie, namelijk het Evangelie der genade Gods (Han. 20:24).
Er zijn gelovigen die heel erg vervolgd worden.  Die helemaal niets meer hebben, behalve dan Zijn vrede in hun hart in die angstige momenten. Die zijn dan heel erg reëel.
Maar dan mag een gelovige weten dat hij naar de eeuwige rust zal gaan en bij Christus,  mochten ze omkomen in de vervolging (Fil. 1:20-23) en dat is uiteindelijk toch het beste van alles!

Dit in tegenstelling tot de ongelovige die de eeuwige onrust zal hebben (Op. 14:11), echter niet bij Christus, maar voor Christus. Dat wil zeggen dat zij voor Zijn aangezicht gepijnigd en gestraft door Hem zullen worden (Op. 14:10) en Hij zal dan geen erbarmen meer met ze hebben, aangezien ze Zijn offer uit liefde voor hun hebben afgewezen. 

 Voor Hem zij de Glorie!